Pałac Lubostroń

Pałac Lubostroń to klasycystyczna rezydencja wzniesiona w latach 1795-1800 dla Fryderyka Skórzewskiego według projektu Stanisława Zawadzkiego. Bryła nawiązuje do architektury palladiańskiej, a jej najbardziej charakterystycznym elementem jest centralna rotunda przykryta kopułą. W reprezentacyjnych wnętrzach zachowały się dekoracje sztukatorskie i malarskie związane z historią rodu oraz dziejami regionu. Całość należy do zespołu pałacowo-parkowego o wysokiej wartości historycznej i krajobrazowej.

Pałac można zwiedzać wraz z ekspozycją i przewodnikiem. Dostępna jest również forma zwiedzania z audioprzewodnikiem i mapą, a stała oferta uwzględnia wizyty rodzin z dziećmi. Obiekt pełni funkcję samorządowej instytucji kultury. Zespół został uznany za Pomnik Historii, co podkreśla znaczenie zarówno architektury rezydencji, jak i jej otoczenia.

Integralną częścią miejsca jest rozległy, około 40-hektarowy park krajobrazowy w stylu angielskim, zaprojektowany przez Teicherta. Ma swobodną kompozycję zieleni otaczającą pałac, a w jego przestrzeni znajdują się stare drzewa, stawy, polany i alejki spacerowe. Rodzinne zwiedzanie można więc połączyć z dłuższym spacerem. Pałac i park tworzą jedną historyczną całość, która pozwala zobaczyć zarówno wnętrza dawnej rezydencji, jak i sposób ukształtowania jej rozległego otoczenia. Park pozostaje ważną częścią krajobrazowego założenia rezydencjonalnego i wyróżnia się zróżnicowaną roślinnością oraz układem wodnym.