Wzgórze Tumskie

Wzgórze Tumskie to historyczne serce Płocka, położone na stromej, około 53-metrowej skarpie nad Wisłą. Z kilku punktów można oglądać szeroką panoramę rzeki i przeciwległego brzegu, a wieczorem także zachód słońca i iluminowane wieże zabytków. Dla rodziny jest to przede wszystkim teren spacerowy łączący widoki z najstarszą historią miasta.

Historia wzgórza sięga co najmniej X wieku, kiedy istniał tu gród będący ważnym ośrodkiem władzy na Mazowszu. W średniowieczu Płock należał do najważniejszych centrów administracyjnych i kulturalnych kraju, a na przełomie XI i XII wieku pełnił rolę faktycznej stolicy Polski. W 1075 roku Płock stał się siedzibą biskupstwa, w 1144 roku zakończono budowę katedry, a siedzibą książąt mazowieckich był znajdujący się obok zamek. Prawa miejskie Płock otrzymał w 1237 roku.

Podczas spaceru można oglądać katedrę, zabudowania dawnego opactwa benedyktyńskiego oraz zachowane elementy zamku, w tym Wieżę Zegarową, Wieżę Szlachecką i fragmenty murów. Historyczny zespół Wzgórza Tumskiego, obejmujący m.in. katedrę, dawne opactwo, sąd biskupi, stare Muzeum Diecezjalne, plebanię i ogród, ma status Pomnika Historii. W 2024 roku wzgórze znalazło się także wśród 16 Cudów Polski w plebiscycie National Geographic Traveler. Płocka Lokalna Organizacja Turystyczna udostępnia dodatkowo stały audioprzewodnik i przewodnik w polskim języku migowym, w których Wzgórze Tumskie jest pierwszym punktem trasy.